วันอังคารที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2553

ธรรมะช่วยได้

ธรรมะ  คือ บ่อเกิดแห่งคุณงามความดีทั้งหลาย สรรพสัตว์จะมีความสงบร่มเย็นก็เพราะประพฤติตามธรรม มีธรรมเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิต   นี่ละครับคือความจริงสิ่งที่ทุกคนไม่ควรมองข้าม

วันศุกร์ที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2553

พรหมลิขิต

พรหมลิขิต
ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะเลือกเชื่อและยึดถือความเชื่อนั้นได้เสมอ ตราบใดที่ตนยังไม่ได้รับการอธิบายหรือชี้แจงจากท่านผู้เป็นวิญญูชนจนได้รับความเข้าใจตามความเป็นจริง
แม้ในเรื่องพรหมลิขิตนี้ก็เช่นกัน ที่คนมากต่อมากถือว่ามีอยู่จริงและใครก็ไม่สามารถหนีพ้นไปได้ หรือพูดง่าย ๆ คือพรหมได้ขีดชะตาชีวิตแต่ละคนไว้แล้วมีน้อยคนที่จะฝืนได้อันนี้ละความเชื่อของคนส่วนมาก ฉะนั้นพวกเขาจึงพากันโทษให้เทพเจ้าเหล่าพรหมว่าไม่ยุติธรรมบ้างละ ชอบกลั่นแกล้งพวกเขาอยู่เรื่อยเลย ความคิดแบบนี้มันมีสำหรับพวกที่ผิดหวังในชีวิตของตน แต่สำหรับผู้ที่สมหวังสมปรารถนาในชีวิตของตนในเรื่องงานตลอดถึงสิ่งต่าง ๆ ที่ตนมุ่งหวังไว้ ก็มักจะพูดว่าพรหมและเทพเจ้าเข้าข้างคนดีเสมอและคำพูดที่ว่า “ พรหมบันดาล เทวดาบันดล ” ให้คนเราเกิดมาและนำพาให้ประสบสุข จะได้ยินอยู่เสมอ
แต่ผู้เขียนเองมีความเชื่อว่าที่ทุกท่านพากันเชื่อนั้นมีมูลเหตุอันไมน่าเชื่อถือนักดอก ถ้าจะให้ถูกนั้นควรเชื่อว่ากรรมลิขิตชีวิตคนต่างหากหาใช่พรหมไม่ คือคนเราจะดีหรือชั่วขึ้นอยู่กับการกระทำของตนเองต่างหาก คนเราจะสูงต่ำเลวทรามเพราะการกระทำของตนต่างหาก ถ้าทุกท่านมาเชื่อลองพิจารณาดูดี ๆ ก็ได้ว่าเป็นตามที่พูดมาทั้งหมดหรือเปล่า หากเป็นจริงแล้วไซร้ให้เปลี่ยนความคิดใหม่เถิด อย่ามัวพากันโทษเทพเจ้าเหล่าพรหมอยู่เลยเพราะชะตาชีวิตของคนเรา มีเราเท่านั้นเป็นผู้ลิขิตเองและเราก็ต้องรับผลของการกระทำนั้นเสมอ หากทุกท่านคิดให้ถี่ถ้วนด้วยปัญญาอันลุ่มลึกแล้วจะสามารถบอกตัวเองได้ว่า “ กรรมลิขิตชีวิตฉันดอกหรือนี่ แม้หลงงมงายกราบไหว้เทพเจ้าเหล่าพรหม มาเสียนานตาสว่างเสียที สาธุ คุณพระมาโปรดแท้ ๆ ”

ความจน

ความจน
คำว่า จนนี้เมื่อใช้นำหน้าศัพท์นามชนิดใดก็ตามฟังดูแล้วไม่เป็นที่พึงพอใจเอาเสียเลยนะครับ หากไม่เชื่อลองอ่านข้อความข้องล่างนี้ดูก็ได้
จนปัญญา จนใจ จนมุม จนทรัพย์เป็นต้น จะพูดไปแล้วคำว่าจนนี้นะใคร ๆ ก็ไม่ปรารถนาอยากจะพบเจอเอาเสียเลย เอาเป็นว่าทุกท่านมารู้จักคำว่าจนก่อนว่ามันเป็นอย่างไร ทำไมทุกคนแอยากจะหนีก็ยังหนีไปไม่พ้นสักทีน่าแปลกนะ คนจนทรัพย์หรือจะเรียกกันว่าคนยากจนมันน่ากลัวจริงหรือ เรามาทำความเข้าใจกันดีไหม
ยากจนเป็นสิ่งที่ไม่น่ากลัว เราสามารถเปลี่ยนแปลงได้ด้วยการรู้จักประหยัดอดออมและประกอบอาชีพสุจริตด้วยความขยันหมั่นเพียรเราก็ก็จะสามารถผ่านคำว่ายากจนได้ เพราะความยากจนนั้นเป็นความจนแค่ชั่วคราว ทุกคนสามารถเปลี่ยนให้มันเป็นคำว่า มากจนได้ ขึ้นอยู่กับตัวเราว่าจะเอาจริงไหมที่สำคัญอย่าเป็นคนเกียจคร้านก็แล้วกัน
อยากจนเป็นสิ่งที่หน้ากลัวกว่ายากจน เพราะคำนี้เป็นปัญหาที่หน้าคิดเอามาก ๆ เลยที่เดียว เพราะไม่รู้ว่าผู้นั้นจะมีฐานะยากจนหรือร่ำรวยสักปานใดก็ตามทีย่อมแก้ไขได้ยากแท้ เหตุเพราะคนเราขาดความสันโดษในการใช่จ่ายทรัพย์เพื่อบำรุงบำเรอตนจนเป็นหนี้เป็นสินคนอื่น ฉะนั้นยากจนก็ยิ่งจนเข้าไปอีกกว่าเก่าและคนร่ำรวยกลับเปลี่ยนฐานะมาเป็นคนยากจนขัดสนทรัพย์แทน น่าสงสารและ
สมเพชเสียจริง เจ้าตัวความสันโดษเป็นอย่างไรละ ความสันโดษคือความพอใจตามที่มียินดีตามที่หามาได้โดยถูกต้อง ดูกำลังทรัพย์ของตนก่อนเวลาจะซื้อหาอะไรต่อมิอะไร อย่าอยากได้อยากมีจนเกินกำลังตน จึงจะสามารถผ่านพ้นคำว่า ยากจน ไปได้
ความจนเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญและน่ากลัวแต่เป็นการพิสูจน์ความสามารถของเราที่แน่ ๆ ท่านอย่าเป็นคนจนน้ำใจต่อคนอื่นก็แล้วกันเพราะคุณค่าราคาจะลดลง ความอยากจนต่างหากละเป็นสิ่งน่ากลัวเอามาก ๆ เลย ระวังเอาไว้บ้างนะอย่าให้มันเกิดขึ้นกับคุณก็แล้วกันเพราะมันแก้ยากกว่าคำว่า ยากจน